اونکه تو زندون ٬ داره جون٬  میکنه     دلشو از این و از اون٬ میکنه

میدونه شبای زندون میگذره              ته شب٬ غم زمستون میگذره

میدونه میگذره توی یه نفس              آدما بیرون میان از تو قفس

قفسا اگه درش بسته نبود                 دل بچه های شب خسته نبود

یادمه دشت یه روزی خدایی داشت    از همه جا قانون جدایی داشت

یادمه آسمونش آفتابی بود                 همه شبهاش روشن و مهتابی بود

آدماش دلاشون از مرواریده                یه جوری که تا حالا چش ندیده

چشاشون دیگه که سویی نداره          رنگشون رفته و رویی نداره

ولی باز میان و غوغا میکنن                 دلشونو به شب اهدا میکنن

میدن تا در بهار بسته نشه                  پای بچه آدما خسته نشه

......

آره بچه جون زمستون میگذره            این شبای سرد زندون میگذره

میگذره اگه بخوای خوشگل من          میگذره آره شبامون میگذره

میگذره شب و سیاهیه زمین              میگذره باید بخوای فقط همین

خوب میشه زخمای کاریه بدن             آره خوب میشه گلم ای نازنین

همه دیوارای غم خراب میشه            خوشیا بجای این عذاب میشه

آره جادوگر سرد قصمون                    مثل یه سطل آب میشه

میدونم زندگی تاریکه هنوز   .........