هرکسی از راه میرسه٬ ما ها رو تحقیر میکنه

تو  خیال  خامشه ٬٬٬  داره ما  رو  سیر  میکنه

آفتاب    مهرشو      میتابه    توی    جنگل   ما

نمی دونه  که داره  ٬  ما ها  رو  تبخیر  میکنه

میشینه ٬ توی  سمند  بخت و میگازه به شب  

 عین قورباغه ما رو  ٬  زیر  پاهاش  زیر میکنه

فاعل فعل خوشی و سر خوشی همش خودش 

فعل   بدبختی   رو   با  ٬  اسم  ما تعبیر  میکنه

توی  روزگاری که  ٬  قارچا  همه  درخت شدن 

جای قارچ پا درخت  ٬ ماها رو تصویر میکنه

جای قارچ پا درخت  ٬ ماها رو تصویر میکنه

ممنون از همه ی دوستان هزیزی که تو این مدت برام کامنت گذاشتن باید بگم که برگشتم.بلید یه نکته ای رو یاد آور بشم اونم اینکه این شعر سیاسی نیست بیشتر فرهنگیه.

تا بعد...