سلام. سلام به همه ی دوستان عزیزم. همه ی اونایی که این چند وقت هوامو داشتن. ناراحتشون کردم و به روشون نیاوردن. ببخشید که دیر بروز کردم. حال و روز خوبی نداشتم. انگار  وبلاگ نویسا کم کم دارن دونه دونه از رده خارج میشن. بماند . بعد از مدتها با یه شعر اومدم

صدای من نمی آید ، صدایم از ته چاهیست

صدای من نمی پیچد ، اگرچه پر ز آگاهیست

صدایم را نمی گیرندو ، از خود قصه می سازند

گدایند و به دنیاشان ، گدایی رسمی از شاهیست

رهی را می نمایم من ، دگر ره می گزینندو

نمی دانند این بدره ، سرانجامش به بد چاهیست

ز بد یومی خبر دارم ، ز شادی نغمه می سازند

نمی گویند این باران ، پسش دنیایی از ماهیست

ز عرفان هر چه میشد من ، خبر دادم خبر دادم

ولی بسیار توفیقی ، میان سمع و آگاهیست

ممنون از وقتتون...